Który materiał obudowy jest zasadniczo lepszy – stop aluminiowo-magnezowy czy tworzywo sztuczne – wyczerpująco odpowiada już artykuł Stop aluminiowo-magnezowy a obudowa z tworzywa sztucznego (DE): porównuje on wytrzymałość, przewodność cieplną, odporność na korozję, wagę i koszt obu grup materiałów. Ten artykuł nie powtarza tego porównania, lecz zajmuje się pytaniem, które tam pozostaje otwarte: co konkretnie oznacza podanie materiału, gdy zestawi się je z faktycznymi wartościami testowymi poszczególnych modeli? W tym celu sięgamy po karty danych i tabele porównawcze urządzeń RobustBook – z częściowo zaskakującym wynikiem: ten sam materiał obudowy nie prowadzi automatycznie do tej samej klasy ochrony ani odporności na korozję.
Artykuł na blogu Robustne laptopy stwierdza, że zarówno Durabook S15AB, jak i Durabook S14I oraz Durabook Z14I mają obudowę ze stopu aluminiowo-magnezowego. Mimo to te trzy urządzenia wyraźnie różnią się tym, przed czym są faktycznie testowane i certyfikowane: według tego samego artykułu wyłącznie Durabook Z14I jest testowany zgodnie z MIL-STD-461G i MIL-STD-810H między innymi na odporność na mgłę solną (korozję), podczas gdy S15AB i S14I według wniosków artykułu nie przechodzą tego testu lub w ogóle mu nie podlegają.
To ważna różnica w stosunku do czystego porównania materiałów: stop aluminiowo-magnezowy jest z natury bardziej odporny na korozję niż nieobrobiona stal, co wyjaśniono już w artykule o porównaniu materiałów. Czy jednak konkretne urządzenie bez szwanku przetrwa sól drogową na zimowych drogach, wodę morską w pobliżu wybrzeża lub zasolone powietrze przemysłowe, sama informacja o materiale nie mówi. Decydujące jest to, czy producent faktycznie przetestował dokładnie to obciążenie w ramach metod testowych MIL-STD-810. Co konkretnie obejmuje test we mgle solnej wg MIL-STD-810, opisuje artykuł MIL-STD-810 laptopy i tablety: zalicza on mgłę solną obok deszczu, nasłonecznienia, szoku termicznego i odporności na grzyby do dodatkowych punktów testowych, wykraczających poza test podstawowy.
Dla praktyki oznacza to: kto szuka urządzenia do stosowania z solą lub w pobliżu wybrzeża, powinien pytać celowo o certyfikację odporności na mgłę solną – nie o materiał obudowy. Dwa laptopy z identycznym materiałem mogą wypaść w tej dyscyplinie różnie, ponieważ powłoka, wykonanie i zakres badań odgrywają rolę dodatkowo do samego materiału. Kto potrzebuje urządzenia z udokumentowaną odpornością na mgłę solną, znajdzie w Durabook Z14I obecnie jedyny model laptopa RobustBook z tą certyfikacją.

Co dokładnie oznaczają cyfry IP, wyjaśniają szczegółowo artykuły IP57 i pozostałe klasy ochrony IP w szczegółach oraz Różne klasy ochrony IP. Ważny dla porównania materiałów jest jeden punkt z tych artykułów: urządzenie jest testowane i certyfikowane dla określonej kombinacji ochrony przed kurzem i wodą – nie automatycznie na podstawie materiału obudowy. Sama metalowa obudowa nie gwarantuje więc wyższej klasy IP.
Konkretny przykład pokazuje tabela porównawcza laptopów: Durabook S15 ma osłony złączy i osiąga IP5X (pełna ochrona przed kurzem, brak testowanej cyfry wodnej). Durabook S15AB według tej samej tabeli nie ma osłon złączy i również pozostaje przy IP5X. W Durabook S14I obecne są zarówno osłony złączy, jak i przyznana testowana cyfra wodna (IP53), podobnie w Durabook Z14I, gdzie osiągnięto nawet IP65 – najwyższą klasę w obecnej ofercie laptopów. Oba modele z przyznaną cyfrą wodną mają osłony złączy; model bez osłon złączy pozostaje bez cyfry wodnej.
Z tego nie da się wyprowadzić prostego automatyzmu – osłony złączy nie są wystarczającym dowodem na wyższą klasę IP, jak pokazuje przykład S15 wobec S15AB. Dane sugerują jednak, że przetestowana cyfra ochrony przed wodą w obecnych laptopach RobustBook do tej pory była przyznawana tylko w kombinacji z osłonami złączy. Materiał obudowy chroni przede wszystkim zamkniętą powierzchnię przed zarysowaniami, uderzeniami i odkształceniem; czy kurz lub woda wnikają przez otwór – port USB, gniazdo ładowania, komora akumulatora – zależy od uszczelnienia właśnie w tym miejscu, niezależnie od tego, czy obudowa jest z metalu, czy z tworzywa sztucznego.
Także w tabletach widoczny jest ten wzorzec: według tabeli porównawczej tabletów modele Durabook R11L, R11, U11I i R8 konsekwentnie mają osłony złączy i osiągają odpowiednio IP65 lub IP66 – najwyższe klasy w całej ofercie RobustBook według tej tabeli.
Powszechny odruch brzmi: większy ekran równa się cięższe urządzenie. Własne dane porównawcze pokazują, że ta reguła kciuka nie sprawdza się niezawodnie w przypadku robustnych laptopów. Według tabeli porównawczej laptopów Durabook S14I przy przekątnej ekranu 14,0 cala waży 2,3 kg, podczas gdy Durabook Z14I przy identycznej przekątnej ekranu 14,0 cala waży 3,6 kg – różnica 1,3 kg przy dokładnie tej samej przekątnej ekranu. Powód nie leży w wyświetlaczu, lecz w wyposażeniu ochronnym: Z14I osiąga według tej samej tabeli odporność na upadki do 180 cm (wobec 120 cm w S14I), klasę ochrony IP65 (wobec IP53) oraz – jak opisano powyżej – dodatkową certyfikację odporności na mgłę solną. Artykuł Robustne laptopy uzupełnia to konkretnymi wysokościami obudowy: Durabook S14I ma według niego 38 mm wysokości, Durabook Z14I 50 mm – więcej objętości na elementy tłumiące, uszczelnienia i bardziej stabilne podwozie.
Przy porównaniu obu modeli o przekątnej 15,6 cala widać inny obraz: według tabeli porównawczej zarówno Durabook S15, jak i Durabook S15AB ważą po 2,6 kg – mimo większego wyświetlacza wobec 14 cala w S14I więc tylko 0,3 kg więcej wagi. Według danych z artykułu Top 3 robustnych laptopów w porównaniu wysokość obudowy S15AB wynosząca 30 mm jest nawet niższa niż w S14I (38 mm). Wielkość ekranu, waga i wysokość obudowy nie zachowują się więc w obecnych laptopach RobustBook proporcjonalnie do siebie, lecz zależą silniej od danego stopnia ochrony.
W przypadku tabletów tego porównania nie da się przeprowadzić równie dokładnie z dostępnymi danymi: tabela porównawcza tabletów podaje wagę modeli R11L, R11, U11I i R8 jako „zależnie od konfiguracji", bez stałej wartości w kilogramach. Dla wielkości ekranu dostępne są natomiast stałe wartości: R11L, R11 i U11I mają po 11,6 cala, Durabook R8 8 cali, a Durabook R10 10,1 cala. Kto chce konkretnie porównać wagę tabletów, powinien więc kierować się bezpośrednio wartościami podanymi dla własnej konfiguracji na odpowiednich stronach produktów.
Artykuł o porównaniu materiałów wyjaśnia już, że stopy aluminiowo-magnezowe przewodzą ciepło lepiej niż tworzywo sztuczne. Ta właściwość zyskuje na znaczeniu w urządzeniach bez wentylatora, ponieważ nie ma tu aktywnego przepływu powietrza do chłodzenia – całe ciepło musi być pasywnie oddawane do otoczenia przez obudowę. Dokładnie to dotyczy części oferty tabletów RobustBook: strona produktu Durabook R11L opisuje urządzenie wyraźnie jako „smukła i bezwentylatorowa konstrukcja", strona produktu Durabook U11I mówi również o „konstrukcji bezwentylatorowej". Także zdjęcia produktowe Durabook R8 są w nazwie pliku i tekście alternatywnym oznaczone jako „fanless" lub „compact yet fanless".
Dla urządzeń bezwentylatorowych obowiązuje więc: materiał obudowy przejmuje część zadania, które w aktywnie chłodzonych laptopach wykonuje wentylator – musi pochłaniać ciepło powstające podczas pracy i oddawać je przez powierzchnię obudowy, bez wspomagania przepływu ciepła przez wentylator. Według strony przeglądowej urządzeń outdoorowych obudowa wszystkich urządzeń outdoorowych RobustBook jest wykonana ze stopu aluminiowo-magnezowego – ta informacja dotyczy więc zarówno aktywnie chłodzonych laptopów, jak i bezwentylatorowych tabletów, takich jak R11L i U11I. Przy obudowie z tworzywa sztucznego bez wentylatora słabsza przewodność cieplna miałaby większe znaczenie, ponieważ mniej ciepła może być oddane z wnętrza urządzenia do otoczenia; przy obudowie metalowej z wentylatorem aktywny przepływ powietrza przynajmniej częściowo amortyzuje słabszą przewodność cieplną obudowy. Tablety bezwentylatorowe są więc tym typem urządzenia, w którym wybór materiału najbardziej bezpośrednio wpływa na odprowadzanie ciepła.

Porównanie materiałów rozróżnia zwykle grubo między „obudową metalową" a „obudową z tworzywa sztucznego". W praktyce istnieje pomiędzy nimi trzeci wariant: stop magnezowy jako rama nośna, połączony z elementami z tworzywa sztucznego na zewnętrznej powłoce. Fieldbook RC300 z oferty RobustBook jest według własnej strony produktu wyposażony w „ramę ze stopu magnezowego" – tutaj metal przenosi obciążenie mechaniczne, podczas gdy widoczna powierzchnia zewnętrzna niekoniecznie w całości składa się z metalu. W Getac X500 jest to według strony produktu odwrotnie: mowa tam wyraźnie o „masywnej obudowie ze stopu magnezowego" lub „Full Magnesium Alloy" – tutaj cała powłoka zewnętrzna składa się ze stopu.
Ta różnica jest istotna przy wyborze, ponieważ rama ze stopu magnezowego wnosi inne właściwości niż ciągła obudowa magnezowa lub aluminiowo-magnezowa: struktura nośna korzysta z wysokiej sztywności stopu, podczas gdy waga i przewodność cieplna zewnętrznej powłoki zależą dodatkowo od zastosowanych tam materiałów. Kto kieruje się wyłącznie informacją „stop magnezowy", powinien więc sprawdzić, czy odnosi się ona do ramy, do pojedynczych elementów, takich jak wyjmowany dysk twardy, czy do całej obudowy.
Podstawowe porównanie między stopem aluminiowo-magnezowym a tworzywem sztucznym – wytrzymałość, waga, przewodność cieplna, koszt – zostało już wyczerpująco udzielone w artykule Stop aluminiowo-magnezowy a obudowa z tworzywa sztucznego (DE). Własne dane produktowe pokazują ponadto: ten sam materiał obudowy nie oznacza automatycznie tej samej klasy ochrony ani tej samej odporności na korozję. Czy urządzenie wytrzymuje mgłę solną, zanurzenie czy strumień wody, zależy dodatkowo od przeprowadzonego testu oraz od koncepcji uszczelnień w otworach i złączach. Waga i wysokość obudowy w obecnych laptopach RobustBook podążają raczej za stopniem ochrony niż za samą wielkością ekranu, a w bezwentylatorowych tabletach, takich jak Durabook R11L czy U11I, przewodność cieplna obudowy zyskuje na znaczeniu, ponieważ brak aktywnego przepływu powietrza wspomagającego chłodzenie.
Dla wyboru robustnego laptopa lub tabletu oznacza to: informacja o materiale „stop aluminiowo-magnezowy" jest dobrym punktem wyjścia, ale nie zastępuje spojrzenia na konkretnie przyznaną klasę IP, wartość odporności na upadki i – zależnie od miejsca zastosowania – certyfikację odporności na mgłę solną. Pełny przegląd wszystkich wartości dla każdego modelu dostarcza tabela porównawcza laptopów i tabela porównawcza tabletów.
Zasadniczo tak, stop jest z natury bardziej odporny na korozję. Czy jednak konkretne urządzenie przetrwa mgłę solną w rozumieniu metod testowych MIL-STD-810, pokazuje dopiero faktycznie przyznana certyfikacja – jak pokazuje przykład Durabook Z14I wobec S14I i S15AB, które według własnych danych produktowych mają ten sam materiał obudowy, ale różne poświadczenia testowe.
Nie bezpośrednio. Klasa IP jest testowana dla kombinacji ochrony przed kurzem i wodą i zależy głównie od uszczelnienia w otworach, takich jak złącza i komora akumulatora, a nie wyłącznie od materiału zamkniętej powierzchni obudowy.
Ponieważ waga zależy silniej od stopnia ochrony – odporności na upadki, klasy IP, dodatkowych certyfikacji – i wynikającej z tego wysokości obudowy niż od samego wyświetlacza, jak pokazuje porównanie Durabook S14I i Z14I.
Ponieważ bez aktywnego przepływu powietrza całe ciepło pracy musi być oddawane pasywnie przez powierzchnię obudowy. Przewodność cieplna materiału wpływa dzięki temu bardziej bezpośrednio na chłodzenie niż w urządzeniach z wentylatorem.
W razie pytań dotyczących odpowiedniej klasy ochrony lub materiału obudowy dla Państwa zastosowania zespół RobustBook chętnie pomoże w wyborze właściwego modelu.